Eten wat de pot schaft
16 februari 2012 - Santa Cruz, Bolivia
Een week later zie ik toch wel uit naar de dag waarop Tia Lilie terug komt van vakantie. Het is best leuk zo met de kinderen maar ze spelen wel een beetje met de regels. En ik ben degene die daar de hele dag door wat van moet zeggen… 1 van de kinderen in mijn huis is overgeplaatst naar een ander huis: Juan Carlos. Voor mij eigenlijk wel jammer, dit jongetje van vijf is wel grappig en gezellig. Maar ik begreep dat hij een iets meer degelijke opvoeding nodig heeft, en dat is natuurlijk logisch op die leeftijd, waarvoor hij verhuisd naar een huis met een moeder die daar meer kaas van heeft gegeten.
En dan het eten hier… Heel veel mensen hebben mij gevraagd daar is iets over te schrijven en hoewel ik al helemaal gewend ben aan de maaltijden hier valt er inderdaad wel het één en ander over te schrijven. Net als in Nederland wordt hier drie keer per dag gegeten. `s morgens een stuk brood met thee. `s middags warm en `s avonds weer een stuk brood met thee. Erg veel brood krijg je eigenlijk niet. Tussen de middag wordt er dan ook heel veel gegeten. Soms krijg je iets op je brood, maar eigenlijk wordt het meestal gewoon droog gegeten.
De warme maaltijd bestaat uit soep vooraf en een hoofdgerecht. Deze wordt `s morgens in een centrale keuken voorbereid. Om kwart voor twaalf trek je dan al je potten en pannen uit de kast om de maaltijd en het brood op te halen in de keuken.
Meestal is de soep wel ongeveer het zelfde, wat groente, aardappeltjes, soms pasta en kip erin, en erg veel vet! Een licht soepje zoals wij dat gewend zijn kennen ze hier niet. De kip gaat er hier gewoon helemaal in. Gelukkig wordt ik geacht de soep op te scheppen zodat ik zelf geen `kippeklauwen’ in m`n soep heb. Daarna eten we meestal rijst met iets van vlees daarbij en wat salade. Soms eten we ook pasta of een nasi achtig gerecht. Erg veel groente en fruit wordt er hier niet gegeten. Maar eigenlijk is dit wel de bedoeling. Vanaf volgende week zullen de gerechten dus wel wat veranderen. Ik ben benieuwd! Mijn eetpatroon is hier wel grondig door de mangel gehaald. De rest van de dag krijg je niets. Wat betekend dat je bij de warme maaltijd eigenlijk voor de hele dag eet. Ik krijg het nu dus voor elkaar om netjes een heel bord vol leeg te eten. Verder eten ze hier super snel. In Nederland wordt de maaltijd over het algemeen als `gezellig’ gezien. Hier is het gewoon zo snel mogelijk je bord leegeten en weer verder gaan.
Hananja, de vlaamse vrijwilligster die ook bij mij in huis woont, gaat over twee weken weer vertrekken. Eerder dan gepland maar zij wil ook nog een ander project bezoeken.
Ik leer hier nog steeds een heleboel. Iedereen heeft wel gezegd dat je niet meer hetzelfde bent als je terug komt en dat is natuurlijk ook gewoon logisch, maar nu ervaar ik toch wel dat je echt erg veranderd. Dat valt niet altijd mee, maar als je dan weer hoort dat ze mij erg dapper vinden en blij zijn dat ik er ben doet dat toch weer goed. En ergens weet ik ook gewoon dat ik hier echt moet zijn op dit moment
Dick en Theresa hebben mij uitgenodigd om over twee weken met hen mee te gaan naar de boerderij. Daar heb ik erg veel zin in! Even helemaal weg hier en ik ben natuurlijk heel benieuwd hoe het daar op de boerderij is. Dat zal ik jullie na die tijd natuurlijk weer vertellen!
Voor nu weer een hartelijke groet van mij,
Ik wens jullie Gods zegen toe!
Ditta

dank je voor je verhaal over het eten. Leuk om te lezen! Dus deze winter geen boerenkool met worst en spruitjes op je bord. Maar tussendoor helemaal niets... Wel "koffietijd"? Drinken zal toch wel erg belangrijk zijn in die hitte?
Jammer dat Hananja weer vertrekt. Je vond het toch gezellig dat ze er was?
Het is wel heftig lijkt me. Alsmaar kennismaken en weer afscheid nemen na een poosje. Bij de ene tia in huis, dan bij een andere enz.
En dat het dapper van je is, daar waren we het allang over eens, zelfs toen je hier nog in Nederland was.
We wensen je weer het beste de komende tijd en bidden voor je.
groetjes, Margret en Ad
Leuk om te lezen, het is nu echt aftellen voor we tante worden. Spannend He'
Hier gaat verder alles prima.
De Heere zij met je.
Liefs Loes
Liefs!
ik merk wel aan je verhalen dat het niet allemaal gaat zoals je graag gewild had. Dat had ik nog niet echt gerealiseerd, maar je stapt ook helemaal ergens vreemd in. En hoe communiceer jij eigenlijk met die kinderen? Of heb je het ergens geschreven, dan is me dat ontgaan.
Toch ben ik stiekem jaloers op je dat jij daar zit, ondanks dat niet alles vanzelf gaat. Ik ben super benieuwd naar alles en daaraan zal ik toetsen wanneer ik nog eens naar zo'n 'oord' vertrek:)
Ik hoop voor je op een fijne tijd! En sterkte hé!!
Ik bid voor je!
Liefs Teunie
Mooi om je verhalen steeds te lezen, wat maak je veel mee. Maar ik kan me voorstellen dat het niet altijd mee valt om voor een groep kinderen te zorgen die jouw liefde, aandacht en zorg nodig hebben terwijl je ze niet eens goed kunt verstaan en je de gewoonten daar ook niet goed weet.
Gods zegen toegewenst!
Groetjes van Oom Kees en Tante Martine
Vanuit Geldermalsen van harte gefeliciteerd met de geboorte van je nichtje Rachel!!!
groetjes
Jan&Diny van Leeuwen
Van harte gefeliciteerd met je nichtje Rachel, leuk joh, nu écht tante!
Liefs, Mathilde